تفاوت حمل‌ونقل شهری کشورمان با دیگر کشورهای اروپایی
به گزارش افکارنیوز، توجه به ایمنی در حمل و نقل به عنوان اصلی مهم در حفظ سلامت از سوی شهروندان سبب می شود تا تلفات ناشی از حوادث حمل و نقل درون شهری به حداقل برسد، اما مردم نسبت به این مهم غفلت ورزیده و هر روز شاهد حوادث ناگواری از رعایت نکردن ایمنی درحمل و نقل شهری هستیم که باعث مرگ عزیزانمان می شود و این پرسش مطرح می شود که چرا شهروندان نسبت به سلامت حمل ونقل شهری بی تفاوت هستند؟
حمل‌ونقل
واژه حمل‌ونقل از دو کلمه (حمل) و (نقل) تشکیل شده است که حمل در اصطلاح به "آمد" و نقل به "رفت" معنا می شود و در اصطلاح به هر گونه آمد و رفت اطلاق می شود. هر گونه مسافرت از مسیر مبدأ تا مقصد، تعیین وسیله نقلیه و کیفیت مسافرت و ایمنی در سفر را شامل می شود. حمل‌ونقل از گذشته بوده و همچنان هم وجود دارد و از زمان های گذشته نیز اهمیت ویژه ایی داشته است. اهمیت دادن به بحث حمل‌ونقل و ایمنی می تواند تأثیر بسزایی در کاهش حوادث و تلافات حمل و نقل شهری داشته باشد.
انواع حمل‌ونقل
حمل‌ونقل را می توان به دو گروه برون شهری و درون شهری طبقه بندی کرد. در حمل‌ونقل درون شهری وسایل نقلیه شهری همانند اتوبوس، مترو و تاکسی ها را شامل می شود که باید گفت کمتر به ایمنی در حمل‌ونقل شهری توجه شده است و مشکلات عدیده ای در این نوع حمل‌ونقل وجود دارد. که با حل این معضل می توان آسیب های روحی را رفع و به وضعیت مسافران درون شهری در ناوکان اتوبوسرانی، تاکسیرانی و مترو سرو سامان داد.
در حمل‌ونقل برون شهری می توان به استاندارد بودن جاده های کشور، حذف گردنه های حادثه ساز، استانداردسازی وسیله نقلیه، وجود اتوبوس های با کیفیت اشاره کرد که اهمیت زیادی در کاهش حوادث و تلفات جاده ایی دارد.
حمل‌ونقل عمومی
شبکه حمل‌ونقل عمومی عبارت است از خدمات حمل‌ونقل که در دسترس عموم قرار دارد. تفاوت خدمات حمل‌ونقل عمومی با روش‌هایی مانند تاکسی دربست، سفر اشتراکی و اتوبوس کرایه در این است که در این نوع خدمات، سفر به صورت اشتراکی توسط افرادی ناشناس بدون توافق قبلی انجام می‌شود.
از وسایل حمل‌ونقل عمومی می‌توان به اتوبوس معمولی، اتوبوس برقی، تراموا و قطارشهری، حمل‌ونقل سریع (مترو) و قایق‌های مسافرتی اشاره کرد.
حمل‌ونقل از گذشته تا حال
حمل‌ونقل از گذشته تاکنون از اهمیت فراوانی برخوردار بوده است. نیاکان ما به بحث ایمنی در حمل‌ونقل اهمیت ویژه ای داده اند. در گذشته و در دوره‌های بسیار دور جابجایی مردم تنها توسط چهارپایان صورت می‌گرفت که با توجه به وضعیت مالی و جایگاه اجتماعی آن‌ها نوع وسیله نقلیه یعنی همان چهارپا تغییر می‌کرد.
در دوران صفویه نیز مردم از درشکه و کالسکه برای حمل‌ونقل خود استفاده می کردند. در آن دوران و با توجه به نامناسب بودن وضعیت معابر و خیابان‌ها برای تردد وسایل نقلیه چرخ دار، ناصر الدین شاه به پیروی از شیوه حمل‌ونقل درون شهری اروپا دستور احداث خط آهنی معروف به واگن اسبی را صادر و پس از آن اتومبیل‌های فورد کروکی در سال 1279 توسط مظفرالدین شاه به ایرانوارد و این وسیله مدرن وارداتی جایگزین درشکه شد و درشکه با تغییر مکان در جابجایی شهروندان وسیله‌ای برای ایاب و ذهاب آنان در اطراف شهر و روستاها تبدیل شد.
افزودن دیدگاه