آموزش و فرهنگ سازی؛

انسان تنها مخرب محیط زیست

کد خبر : 2926928 شهریور 1400اخبار 0
با توجه به رابطه مستقیم حیات جهان و انسان، درک این واقعیت که انباشتن مواد زائد در محیط زیست با آهنگ فعلی، حیات جهان را محدوبد خواهد ساخت، نگرانی هایی را به وجود آورده است.
انسان تنها مخرب محیط زیست

موضوع آلودگی های محیط زیست اهمیت بسیار دارد چرا که منابع متعددی که انسان از آنها استفاده می کند در اثر آلودگی محیط زیست خسارت می بینند. اگرچه آلودگی ممکن است منشایی طبیعی داشته باشد ولی اگر منشاء آلودگی خود انسان و فعالیت های او باشد باید راهی برای مهار آلودگی وجود داشته باشد. مهار آلودگی با صرف هزینه های بسیار قابل انجام است. به هر حال سود و فایده منابع ممکن است از هزینه مهارآلودگی بسیار بیشتر و مهم تر باشد. آلودگی در بسیاری از نقاط جهان در حال افزایش است و دلیل آن هم افزایش روزافزون جمعیت انسان و کاهش فضای مناسب برای هر نفر انسان و نیز افزایش تقاضای مصرف در جامعه انسانی است. انسان با بهره برداری افراطی و غیرضروری از منابع موجود، سبب از بین رفتن سریع منابع می شود. انسان به سبب ایجاد این آلودگی مجبور می شود هزینه مقابله با اثرات ناشی از آن را پرداخت کند. باید در نظر داشت که آلودگی های محیط زیست همواره هزینه های سنگین و ناپیدایی را بر جامعه انسانی تحمیل می کند. از جمله چنین هزینه هایی می توان به کاهش باردهی نظام های حیاتی، از دست رفتن تنوع زیستی و زشتی دورنماها اشاره کرد.

در سال های اخیر آگاهی انسان از محیط پیرامونش افزایش یافته است و با توجه به رابطه مستقیم حیات جهان و انسان، درک این واقعیت که انباشتن مواد زائد در محیط زیست با آهنگ فعلی، حیات جهان را محدوبد خواهد ساخت، نگرانی هایی را به وجود آورده است و انسان ها خودخواهانه به دلیل این ارتباط علاقه مند به آگاهی از تاثیر مواد شیمیایی مورد استفاده در جهان هستند. این همان سم شناسی محیط زیست یا تاکسیکولوژی نام دارد که تاثیر مواد شیمیایی بر سیستم های محیطی (اکوسیستم ها)، پایه های این علم را تشکیل می دهند. انسان امیدوار است با وجود برخی یافته های بسیار ناچیز از تاثیر مواد شیمیایی خارجی بر موجودات یک اکوسیستم بتواند پیشگویی های مفیدی انجام داده تا شاید از اثرات زیان آور این مواد در آینده جلوگیری کند. 

 

حضور طولانی مدت انسان ها در همه مکان ها، باعث آلودگی محیط زیست شده است و این آلودگی اثرات زیانباری بر موجودات هم زیست شان نیز پدید آورده است. شاید چنین تصور شود که تاثیر زیانبار بر موجودات هم زیست بخشی از استیلای تکاملی است. این دیدگاه شاید خوب باشد اما در حال حاضر ما در وضعیتی قرار داریم که انسان های موجود در روی زمین با ایجاد تاثیرات مضر بر محیط زیست حتی ممکن است رشد جمعیت انسانی را محدود کنند یا بدتر از آن باعث ایجاد نیروهای کاهش دهنده جمعیت شوند دارند که البته این مفهوم بدی در زیست شناسی نبوده است. ما به خوبی می دانیم که موجودات زنده در ابتدا رشد کنترل نشده یی (فاز رشدی نمایی) دارند که پس از آن به نقطه اوج خود خواهد رسید و در آن وضعیت محیط زیست تنها از حیث تهیه مواد غذایی جمعیت را مورد حمایت قرار می دهد، ادامه می یابد و سپس کاهش منحنی متوقف می شود و نهایتاً مسیر انقراض را طی خواهد کرد. مرگ و میر انسان نیز از این مدل پیروی می کند و در این مورد مطلقاً چاره دیگری نمی توان اندیشید. البته اگر ما یک دافنی (دسته یی از میکروارگانیسم ها) بی خرد بودیم، این دیدگاه بسیار بد بینانه بود. اما انسان ها می توانند فکر کنند، طرح و برنامه داشته باشند و به گونه یی عمل کنند که از ایجاد آلودگی و نیز نیروهای کاهنده جمعیت جلوگیری شود. آینده انسان به حفظ همین محیط زیست که بیشتر موجودات دیگر را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد، وابسته است و این مساله تلنگر مثبتی است و سرانجام انسان ضرورت حفظ محیط زیست را درک می کند. 

این دیدگاه که با رشد جمعیت انسانی سلامت کاهش پیدا کرده یا محیط زیست تخریب شده است، مطلقاً درست نیست. افزایش جمعیت انسان با افزایش آگاهی و دانش او همراه است و نتیجه خوبی حاصل می شود اگر انسان ها این نکته را مورد توجه قرار دهند که برخی از فعالیت های آنها یا مستقیماً خودشان را تحت تاثیر قرار خواهد داد یا باعث تخریب محیط زیست خواهد شد.

افزودن دیدگاه




متن بالا را در زیر وارد کنید

رادیو شهروند
نقدهای شایسته
مجله شهروندی
چندرسانه ای
ارسال تصویر
تصاویر شهر را برای ما ارسال کنید